«وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ»[1]

" آن هنگام که از دختران زنده به گور شده پرسیده شود که به کدامین گناه کشته شدند؟"

عَن أبی عبدالله علیه السلام فی قول الله عزَّ و جلَّ: ((وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ))قال نَزَلَت فی الحُسَین بن علی علیه‌السلام.[2]

امام صادق(علیه السّلام) در مورد این آیه: " آن هنگام که از دختران زنده به گور شده پرسیده شود که به کدامین گناه کشته شدند؟" فرمود: این آیه درباره ی امام حسین(علیه السّلام) نازل شده است.

*زنده به گور کردن دختران از اخلاق اعراب جاهلی بود همان طور که قرآن کریم می‌فرماید(( و إذا بُشِّرَ أحَدَهُم بالأنثی ظَلَّ وَجهَه مُسَوَّدا و هُوَ کَظیم یَتَواری من القوم من سوء ما بُشِّرَ به))زمانی که به یکی از آنها بشارت دختر داده می‌شد چهره‌اش سیاه می‌شد در حالیکه خشمگین بود و از بدی آن‌چیزی که به او بشارت داده می‌شد از قوم فرار می‌کرد.

*نباید فراموش کرد که قرآن معنای ظاهری و باطنی و تاویلی دارد.منظور امام علیه السلام در این روایت تاویل آیه است.

[1] تکویر 8 و 9

[2] کامل الزیارات:63،باب 18

.........................................................................................................................................

پ.ن.۱:شب جمعه است...

به نام شغل شریف تمام نوکرها/کسی امام من است و امام نوکرها///که وقت بذل عطا پشت درب خانه او/قیامتی شود از ازدحام نوکرها///شنیده ام که به روز حساب این آقا/ز مرحمت بشود هم کلام نوکرها///قسم به سجده طولانی حبیب و زهیر/زبان زد است وقار و مرام نوکرها///بدون مجلس روضه شبی نمیخوابیم/بدون اشکِ عزایش حرام نوکرها///بهشت و هرچه در آن است مال مه رویان/فقط مجالس روضه به نام نوکرها///عطا به نوکر این خانواده با زهراست/که هست حاتم طائی گدای نوکرها/// تمام میکنم این شعر را به نام خدا/به نام اشک مدام تمام نوکرها

پ.ن.۲:دلم میخواد تا دوازده شب جمعه ترکیب بند محتشم رو هرشب جمعه یک بندش رو بنویسم

باز این چه شورش است که در خلق عالم است/باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است///باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین/بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است///این صبح تیره باز دمید از کجا کزو/کار جهان و خلق جهان جمله درهم است///گویا طلوع می کند از مغرب آفتاب/کاشوب در تمامی ذرات عالم است///گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست/این رستخیز عام که نامش محرم است///دربارگاه قدس که جای ملال نیست/سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است///جن و ملک بر آدمیان نوحه میکنند/گویا عزای اشرف اولاد آدم است///خورشید آسمان و زمین نور مشرقین/پرورده کنار رسول خدا حسین....